Zoals een bos een bosrand maakt.

 Zoals de mens beelden maakt, schilderijen of muziek, zo maakt het bos een bosrand. Een bosrand is de kunst van een bos. Een lelijke bosrand, dat kan haast niet. Een bosrand is de vervlechting van al die mooie planten die wind en verwoesting tegenhoudt. Je zal het maar denken.

We dachten dat we geen koude jassen nodig hadden, maar wel iets voor de regen. Maar de rede en doen... 

It’s a mild day, ik hoorde het zo vaak in Ierland. Van een passerende boer, met een tegengestelde hoofdknik zoals Indiërs ja zeggen en nee schudden. In tweedjasjes, met een tweedpet op. Die boeren waren nooit nat. 

Pets, als ik nog liep te slapen, nu is het over. Een perenteler beregent nog, een straal water van schuin omhoog zo tussen kraag en hoedrand. Gek, best lekker fris.

De lucht is zo knap, met studies in grijs en blauw. Het pad gaat het bos in en uit, in en uit. Dan weer glijdt mijn blik naar de verste verte over velden met bloeiend gras, dan weer de bosrand waar we zo weer verdwijnen. En op het pad waar het groen ons omringt. Er wordt met alle macht gebloeid. Meidoorn in twee kleuren maar vooral haast pijnlijk wit. Kastanjes, is er een mooiere boom? Mijn vader neemt een genoeglijke teug uit een grote stenen kroeg, met deksel. “Daarom hebben ze in Beieren deksels op het bier. Omdat er anders uitgebloeide kastanjebloemen in vallen.” We zitten even samen in de warme biertuin. Dan waait een kille windvlaag hem weer weg. 

Wat een geluk dat we toch voor de warme jassen kozen. Ineens daalt de temperatuur, lucht wordt vies. We lopen sneller. Net snel genoeg. 

In mijn werkhok hoor ik de regen kletteren. Gezellig zo. Ik denk er over om de kachel aan te doen. De deur gaat open en La Miracle zet koffie neer. Meteen is ze weer weg, watervlug heet dat, nu letterlijk. 

Ik ga het warm maken. Misschien nog een paar minuten met mijn vader in de biertuin zitten. Hij is wel al jaren dood maar ik weet haast zeker dat hij mij ook mist. Misschien wil hij nog eens over die kastanjes vertellen. Gek hé, en bij iedere kastanje moet ik even aan hem denken. 

Denk aan ze!!! Allemaal!